De mannelijke hormonen brengen de energie
naar het hoofd en zijn meer naar buiten gericht. De mannelijke energie
hoort bij de bovenpool, ze maakt actief, initiatiefrijk en geeft
begrenzingen aan. De vrouwelijke hormonen brengen de energie naar de
buik en zijn naar binnen gericht. De vrouwelijke energie hoort bij de
onderpool, ze maakt ontvankelijk, passief, wil groeien.
Tijdens de geslachtsgemeenschap komen
beide energieën bij elkaar. Het is niet alleen een samengaan van maar
ook het overnemen van, een in contact brengen met. Dat is ook wat je
vaak (niet altijd) ziet gebeuren: mannen vallen na die tijd in slaap
(komen tot rust, komen in contact met zichzelf, hun emoties,
hun gevoel). Vrouwen raken juist geïnspireerd en willen meer (komen in
contact met de actie kant in zichzelf, met grenzen, met mogelijkheden en
onmogelijkheden).
Tijdens de geslachtsgemeenschap wordt je
als man dan ook heel direct geconfronteerd met de gevoelens die in jou
leven. Met dat wat je mogelijkerwijs emotioneel moeilijk vind. Met
dat wat je misschien met moeite probeert onder het deksel te houden.
Als vrouw wordt je heel direct
geconfronteerd met de mannelijke eigenschappen in jezelf. Met de (on)
mogelijkheid tot het nemen van initiatief. Met dat wat je
mogelijkerwijs misschien toch lastig vindt. Of, waarvan je denkt dat je
dat niet mag omdat het niet zo hoort, of omdat je er achteraf "gelazer"
door zou kúnnen krijgen. Veel meisjes zijn groot geworden met
beperkingen; "dat doen meisjes niet". Je mag je niet "verlustigen". Je
behoort je man te volgen. Wat je eigenlijk nog steeds (onbewust) hoort
is: Je mag geen eigen leven leiden en je mag er geen eigen mening op na
houden. En dat kan natuurlijk funest zijn voor de beleving van je
seksualiteit.