| Uit:
Ode |
auteurs: Laure
Fontenay en dr Bernard-Francois Badelon |
De kracht van het zilte water
De zee is een bron van
levenskracht. Vanwege haar rijkdom aan sporenelementen en minerale
zouten kan ze een einde maken aan vermoeidheid en geldt ze als een
onuitputtelijke bron van zegeningen voor het menselijk lichaam.
Zeelucht kun je zien als een medicijn dat we inademen. De minerale
zouten van het zeewater hebben de bijzondere eigenschap, dat ze in de
vorm van ionen in onze bronchiën worden verspreid. Een uitstekende
remedie tegen vermoeidheid. Normaal gesproken zou ieder levend wezen
dat vermoeid is, moeten uitrusten om op krachten te komen. Maar dat
lukt ons vaak niet meer: we slapen onvoldoende, krijgen te weinig
frisse lucht vanwege de luchtverontreiniging in de steden. Omdat we er
niet in slagen weer op krachten te komen, compenseren we dat met
behulp van stimulerende of kalmerende middelen en vitamines. Het
lichaam heeft nu eenmaal geen tijd meer om zijn natuurlijke
biokatalysatoren als energiebron in werking te stellen. Wanneer iemand
die geestelijk en lichamelijk overspannen is, daarentegen de zee
opzoekt, zal hij in korte tijd de sporenelementen binnenkrijgen
waaraan het hem ontbreekt. Dat is niet zo verwonderlijk. De eerste
levende cel bevond zich oorspronkelijk in de zee. In deze eencellige
alg waren de minerale elementen al aanwezig waaraan onze planeet zo
rijk is. In het menselijk lichaam zijn die elementen behouden
gebleven. Ons bloedplasma - de vloeistof waarin de rode en witte
bloedlichaampjes en de lymfe zich bevinden - bevat dezelfde elementen
als zeewater, en opmerkelijk genoeg in eenzelfde concentratie. Al die
elementen die onmisbaar zijn voor het leven van de mens, bevinden zich
dus ook in de zee: in algen, micro-organismen, slib.
Het is een fysiologische waarheid dat de zee ons revitaliseert: beter
dan waar dan ook doen we er nieuwe krachten op. Want ons vermoeide
lichaam is in staat de accu weer op te laden dankzij de natuurlijke
aërosolen in de zeelucht. In feite heeft ieder klimaat zijn specifieke
aërosolen en dus zijn eigen kwaliteiten. Een hartpatiënt kan beter
niet in november naar de Atlantische kust gaan: de lucht is er te
prikkelend, dus te vermoeiend en de golven zouden te krachtig zijn als
deze patiënt zou gaan zwemmen. Ook kan hij 's zomers beter niet in de
Middellandse Zee zwemmen: het is er te warm; in de winter heeft het
Middellandse-Zeegebied daarentegen een pijnstillende en kalmerende
werking. Het ideale klimaat voor de hartpatiënt vind je bij het Kanaal
tussen Frankrijk en Engeland, dat opwekkend is, maar minder agressief
dan de Atlantische Oceaan.
De elementen van het zeewater kunnen door de huid heendringen. Wanneer
het water, zoals bij thalassotherapie, wordt verwarmd tot 34 graden -
dat wil zeggen tot huidtemperatuur - kunnen de kostbare stoffen uit
het water zeer goed doordringen. Door baden in zee of door modderbaden
wordt jodium in het bloed opgenomen, evenals ijzerhoudende stoffen,
kalium, calcium, zwavel, silicium, fluor en zink. Plankton, waarmee de
algen zich voeden, is extreem rijk aan jodium. Een kilo algencrème
bevat alle actieve bestanddelen van twintigduizend liter zeewater.
Talrijke vitamines, waaronder A, B en E, die essentieel zijn voor het
goed functioneren van het menselijk lichaam, komen in zeer
geconcentreerde vorm voor in algen. Maar meestal is het water
natuurlijk niet verwarmd tot huidtemperatuur. Beneden de 34 graden
worden de bestanddelen ook opgenomen, maar in mindere mate. Over het
algemeen varieert de temperatuur van het zeewater van 15 tot 26
graden. En het is al langer bekend, dat zwemmen in koud zeewater - een
techniek die vooral in de noordelijke landen wordt toegepast - een
versterkende werking heeft. Zwemmen in zee is vooral effectief vanwege
de lichamelijke aspecten: de golven masseren ons lichaam en door te
zwemmen krijgen we soepele gewrichten. Wanneer we uit het water komen,
wordt onze huid warm en rozig en ervaren we een gevoel van weldadige
warmte, dat te maken heeft met het uitzetten van de haarvaatjes in de
huid. Zo'n duik in zee is ontspannend en kan bij mensen die
oververmoeid zijn, de slaap ten goede komen en verlichting brengen bij
een zwaar gevoel in de benen.
Laure Fontenay en dr Bernard-Francois Badelon