Nou heb ik maar een klein aardbeienveldje en er zitten er niet veel aan dit jaar maar een traktatie blijft het, zo’n verse (buk) aardbei. De oervorm van deze bekende aardbei is de bosaardbei. De vruchten hiervan vond men wat aan de kleine kant en door kruisingen is men er in geslaagd hier forse exemplaren van te maken. De geneeskracht van ‘onze’ aardbei is zwakker maar wel vergelijkbaar met die van de oude bosaardbei. Beide behoren ze tot de familie der roosachtigen. Een familie die bekend staat om zijn vele vruchtsoorten (appel, peer, braam, kers, kwee, amandel) en het hoge looistofgehalte in wortels, bast en bladeren.

De aardbei zelf is een schijnvrucht, de zaadjes zitten aan de buitenkant. Zaadjes die ze nauwelijks gebruikt; ze plant zich met name voort door uitlopers te maken. Uitlopers die niet te ver uit de buurt van ‘moeders’ een eigen gezinnetje beginnen.

Vroeger zag men in de bladeren van de (bos) aardbei de heilige drie-eenheid, in de rode vrucht het naar de aarde buigende zinnebeeld van de bloeddruppels van Christus en in de bloemblaadjes (5 in getal) een aandenken aan de heilige 5 wonderen. Dat geeft toch te denken.

De vrucht van de aardbeiplant bevat etherische olie, vruchtensuikers, pectine, anthocyaan glycosiden en zwavelachtige stoffen. Naast vitamine C, B1, B2 en A weet ze er ook nog calcium, natrium, ijzer, fosfor, zwavel, kiezelzuur en jodium in te stoppen. Een heleboel dus, voor zo’n feestelijke zomergroet.

Geneeskrachtig stelt het ook nog wat voor. Ze is sterk bloedreinigend, licht laxerend en opbouwend. Ze heeft een stimulerende werking op nieren, lever en stofwisseling en kan als aardbeienkuur ingezet worden bij artritis, reuma en jicht. De aardbei heeft een versterkende werking op hart en vaten. Ze is bloeddrukverlagend en kan bovendien ingezet worden als middel bij bloedarmoede en circulatieproblemen.

Wel even belangrijk is het volgende: de geneeskracht komt alleen tevoorschijn indien er géén suiker wordt gebruikt. Ook de manier van telen is bepalend. Een plant die veelvuldig bewerkt is met gewas "bescherming" kan qua geneeskracht niet tippen aan een biologische en/of natuurlijke aardbei. Eigenlijk zou je ze gewoon zelf in de tuin moeten hebben. De gewone aarbei heeft wat meer de ruimte nodig maar een bosaardbei doet het prima als onderbegroeiing in een border.

Het blad van de aardbei plant bevat veel looistoffen en werkt, net als dat van vele andere roosachtigen versterkend, opbouwend en wondhelend. Door haar (mild) samentrekkende werking is ze ook in te zetten bij diarree. Thee, gezet van het blad blijft vrij licht van kleur maar smaakt heerlijk. Wat verse blaadjes in een pot, heet water erop, vijf minuten laten trekken en genieten maar.

Helemaal feestelijk zomers wordt zo’n thee als je er lavendelbloemetjes en wat verse tijm bij doet. En dan nog een beschuitje met aardbeien ernaast…..Wie doet je wat.