|
|
| Voeding |
    |
De sojaboon is een beetje een aparte peulvrucht. In het verre oosten vormt zij al duizenden jaren het hoofdbestanddeel van het voedselpakket. Het is zelfs één van de oudste Chinese landbouwgewassen. Er zijn ongeveer 1000 sojaboon variëteiten met elk verschillende eigenschappen.
Soja bevat 24% eiwit en 17% vet. Het bevat géén gluten.
De volgende producten zijn in de handel verkrijgbaar:
- Sojabonen kunnen worden klaargemaakt zoals andere peulvruchten. De kooktijd is echter iets langer en afhankelijk van de oogsttijd van de bonen.
- Sojamelk wordt gemaakt van de volledige boon en is geschikt als zuigelingenvoeding en als vervanging van koemelk.
- Tofu of sojakaas wordt gemaakt van gestremde sojamelk.
- Tempé wordt gemaakt door geweekte bonen te koken en te mengen met een schimmel. Er ontstaat een witte homogene massa waarin de bonen nog goed zichtbaar zijn.
- T.V.P. (Sojavlees) wordt gemaakt door de bonen te vermalen en daarna te bewerken.
- Miso is een stevige pasta van sojabonen en ontstaat door gisting. Je kunt het gebruiken als smaakmaker in soepen en sausen.
- Tamari is een saus die nog het meeste lijkt op ketjap. Hij wordt gemaakt door sojabonen, tarwemeel en zout 2 jaar te laten gisten met een schimmel.
De dagelijkse behoefte aan eiwit is volgens de WHO (wereld gezondheidsorganisatie) slechts 30 gram per dag. Nieuwe onderzoeken tonen aan dat dat écht te weinig is. Soja wordt veel gebruikt als vervanging voor dierlijke eiwitten, op zich een goed idee maar er kleven ook nadelen aan soja.
Soja bevat naast eiwit ook enorme hoeveelheden lectines. Lectines zijn hittestabiel (je kunt ze niet stuk koken) en zijn bestand tegen spijsverterings-enzymen. Ze 'torpederen' de darmwand waardoor deze meer doorlaatbaar wordt. Eenmaal in de bloedbaan veroorzaken ze een verschuiving binnen het afweersysteem. TH2 wordt dominanter waardoor je meteen ook gevoeliger wordt voor allergische klachten, auto-immuunprocessen en kanker. Bovendien gaan lectines de cortisol-porie op DNA niveau verstoppen waardoor cortisol niet meer in staat is z'n werk te doen. Het gevolg daarvan: een verhoogde gevoeligheid voor ontstekingsziektebeelden en moeheid (je bent niet meer vooruit te branden en hebt er ook geen zin meer in).
Soja draagt (net als rijst) ook bij aan de vorming van galstenen, reden waarom deze in Aziatische landen zoveel voorkomen.