Ziektebeelden
me
rsi
Hooikoorts

Sommige mensen reageren goed op medicijnen, andere juist weer helemaal niet. Dat komt eigenlijk omdat er een soort boodschap verpakt zit in hooikoorts. Ik zal het duidelijk proberen te maken met een waar gebeurt verhaal.

Het is zo'n beetje eind april en Theo, de man van Tine, moeder van 3 kinderen, maakt voor zijn vrouw een afspraak omdat (volgens zijn woorden) het zó niet langer kan. Tine heeft al jaren hooikoorts, het wordt steeds erger, ze heeft alles al geprobeerd en niets schijnt te werken.

Ik vertel haar dat elke ziekte niet alleen een lichamelijk "anker" heeft (aanleg) maar ook een innerlijk anker, een soort boodschap. We besluiten samen op zoek te gaan naar de innerlijke boodschap van haar hooikoorts. Als ze zich voorstelt, en voelt hoe het voor haar is om geveld te zijn door hooikoorts vertelt ze dat dat heel naar voelt. Zij ligt binnen, voelt zich lichamelijk ellendig en iedereen is buiten aan het spelen. Haar man zorgt voor de kinderen. Ze voelt zich buitengesloten. Nadat ze dat een tijdje zo intens beleeft zegt ze ineens: maar het is ook wel lekker rustig zo, ik hoef helemaal niets.

We spreken na deze "zoektocht" dat ze even aankijkt hoe het gaat met haar klachten en dat ze me belt als het niet goed met haar gaat. In de herfstvakantie kom ik Theo, de man van Tine tegen. Hij zegt tegen me: wat jij gedaan hebt met Tine, ik snap er niks van. Wat blijkt: Tine is op een zeker moment gaan solliciteren en 2 dagen in de week gaan werken bij een kweker (ze werkt niet alleen buiten maar ook in de kweekkassen!). En, ze heeft geen last meer gehad van hooikoorts.

Uiteraard is het háár verhaal en haar boodschap maar je zou kunnen zeggen dat hooikoorts je in de gelegenheid stelt om even weer bij jezelf te komen. Om even een moment van "ik laat de boel de boel" ik hoef even niets. Het is ook een manier om rust, je eigen plek te creëren. Op het moment dat Tine, onbewust, ging solliciteren reageerde ze op de boodschap: je hebt iets voor jezelf nodig, je hoeft niet altijd voor anderen te zorgen. En met het aannemen van die baan dééd ze dat ook en was de hooikoorts niet meer nodig om die rust, dat plekje te creëren.