Sommige mensen reageren goed op
medicijnen, andere juist weer helemaal niet. Dat komt eigenlijk omdat er
een soort boodschap verpakt zit in hooikoorts. Ik zal het duidelijk
proberen te maken met een waar gebeurt verhaal.
Het is zo'n beetje eind april en Theo, de
man van Tine, moeder van 3 kinderen, maakt voor zijn vrouw een afspraak
omdat (volgens zijn woorden) het zó niet langer kan. Tine heeft al jaren
hooikoorts, het wordt steeds erger, ze heeft alles al geprobeerd en
niets schijnt te werken.
Ik vertel haar dat elke ziekte niet
alleen een lichamelijk "anker" heeft (aanleg) maar ook een innerlijk
anker, een soort boodschap. We besluiten samen op zoek te gaan naar de
innerlijke boodschap van haar hooikoorts. Als ze zich
voorstelt, en voelt hoe het voor haar is om geveld te zijn door
hooikoorts vertelt ze dat dat heel naar voelt. Zij ligt binnen, voelt
zich lichamelijk ellendig en iedereen is buiten aan het spelen. Haar man
zorgt voor de kinderen. Ze voelt zich buitengesloten. Nadat ze dat een
tijdje zo intens beleeft zegt ze ineens: maar het is ook wel lekker
rustig zo, ik hoef helemaal niets.
We spreken na deze "zoektocht" dat ze
even aankijkt hoe het gaat met haar klachten en dat ze me belt als het
niet goed met haar gaat. In de herfstvakantie kom ik Theo, de man van
Tine tegen. Hij zegt tegen me: wat jij gedaan hebt met Tine, ik snap er
niks van. Wat blijkt: Tine is op een zeker moment gaan solliciteren en 2
dagen in de week gaan werken bij een kweker (ze werkt niet alleen buiten
maar ook in de kweekkassen!). En, ze heeft geen last meer gehad van
hooikoorts.
Uiteraard is het háár verhaal en haar
boodschap maar je zou kunnen zeggen dat hooikoorts je in de gelegenheid
stelt om even weer bij jezelf te komen. Om even een moment van "ik laat
de boel de boel" ik hoef even niets. Het is ook een manier om rust, je
eigen plek te creëren. Op het moment dat Tine, onbewust, ging
solliciteren reageerde ze op de boodschap: je hebt iets voor jezelf
nodig, je hoeft niet altijd voor anderen te zorgen. En met het aannemen
van die baan dééd ze dat ook en was de hooikoorts niet meer nodig om die
rust, dat plekje te creëren.